Druk nr 956

20 maja 2005 r.

SENAT

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

V KADENCJA

MARSZAŁEK SEJMU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Pan
Longin PASTUSIAK
MARSZAŁEK SENATU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Zgodnie z art. 121 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej mam zaszczyt przesłać Panu Marszałkowi do rozpatrzenia przez Senat uchwaloną przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej na 103. posiedzeniu w dniu 18 maja 2005 r. ustawę

o kinematografii.

Z poważaniem

(-) Włodzimierz Cimoszewicz


 

USTAWA

z dnia 18 maja 2005 r.

o kinematografii

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1.

Ustawa określa zasady wspierania twórczości filmowej i innej działalności w dziedzinie kinematografii oraz ochrony zasobów sztuki filmowej.

Art. 2.

1. Państwo sprawuje mecenat nad działalnością w dziedzinie kinematografii, jako części kultury narodowej, polegający w szczególności na wspieraniu produkcji i promocji filmu, upowszechnianiu kultury filmowej oraz ochronie dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie filmu.

2. Kinematografia obejmuje twórczość filmową, produkcję filmów, usługi filmowe, dystrybucję i rozpowszechnianie filmów, w tym działalność kin, upowszechnianie kultury filmowej, promocję polskiej twórczości filmowej oraz gromadzenie, ochronę i upowszechnianie zasobów sztuki filmowej.

Art. 3.

1. Zadania organó w administracji rządowej w zakresie kinematografii realizuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwany dalej "ministrem".

2. Do zakresu działania ministra należy w szczegó lności:

1) projektowanie kierunkó w realizacji polityki kulturalnej państwa w dziedzinie kinematografii;

2) zapewnienie powszechnego dostępu społeczeństwa do dorobku polskiej, europejskiej i światowej sztuki filmowej;

3) tworzenie warunkó w do rozwoju wszystkich gatunkó w i rodzajó w twó rczości filmowej;

4) wspierania rozwoju artystycznego młodych twó rcó w;

5) wspieranie edukacji i doskonalenia zawodowego oraz ochrony zawodó w filmowych;

6) wspieranie upowszechniania kultury filmowej i działanie na rzecz rozwoju społecznego ruchu filmowego oraz piśmiennictwa filmowego.

Art. 4.

Ustawy nie stosuje się do:

1) audiowizualnej rejestracji:

a) wykonań utworów słownych, słowno-muzycznych, muzycznych i scenicznych,

b) zdarzeń z życia politycznego, społecznego, kulturalnego, religijnego, gospodarczego i sportowego,

c) sporządzanej na potrzeby nauki, nauczania, techniki, reklamy, promocji, informacji i instruktażu,

d) sporządzanej na użytek wewnętrzny kościołów i innych związków wyznaniowych,

e) zdarzeń z życia prywatnego;

2) produkcji filmu i rozpowszechniania filmów przez jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub zlecanych do produkcji przez takie jednostki, przeznaczonych do wykonywania zadań związanych z obronnością i bezpieczeństwem państwa lub porządkiem publicznym, a także produkcji filmów i rozpowszechniania filmów przez jednostki organizacyjne więziennictwa podległe Ministrowi Sprawiedliwości lub zlecanych do produkcji przez takie jednostki, przeznaczonych do wykonywania zadań w zakresie instruktażu oraz działalności ochronnej i resocjalizacyjnej.

Art. 5.

1. Filmem jest utwór dowolnej długości, w tym utwó r będący filmem dokumentalnym lub animowanym, złożony z serii następujących po sobie obrazó w z dźwiękiem lub bez dźwięku, utrwalonych na jakimkolwiek nośniku umożliwiającym wielokrotne odtwarzanie, wywołujących wrażenie ruchu i składających się na oryginalną całość, wyrażającą akcję (treść) w indywidualnej formie, przeznaczony do wyświetlania w kinie jako pierwszym polu eksploatacji w rozumieniu przepisó w o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

2. Film uznaje się za film polski, jeżeli jego producentem lub koproducentem jest podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a ponadto spełniony jest co najmniej jeden z warunków:

1) autor scenariusza lub adaptowanego utworu literackiego, reżyser oraz wykonawca jednej z głównych ról są obywatelami polskimi, udział środków finansowych producenta mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kosztach produkcji filmu stanowi 100%, przy czym środki te, do wysokości 80% kosztów produkcji filmu, muszą być wydatkowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a ponadto kopia wzorcowa jest wykonana w języku polskim;

2) autor scenariusza lub adaptowanego utworu literackiego lub reżyser lub wykonawca jednej z głównych ról są obywatelami polskimi, udział środków finansowych koproducenta mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kosztach produkcji filmu stanowi co najmniej 20% przy filmie będącym koprodukcją dwustronną oraz co najmniej 10% przy filmie będącym koprodukcją wielostronną, przy czym środki te, do wysokości 80% kosztów produkcji filmu, muszą być wydatkowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a ponadto główna wersja językowa wykonana jest w języku polskim.

Art. 6.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) dystrybucja filmu - nabycie prawa do eksploatacji filmu, w tym prawa do wykonywania kopii filmu i przystosowania filmu do eksploatacji w wersji językowej innej niż ta, w której został wytworzony oraz przekazanie tego prawa innym podmiotom w celu rozpowszechniania filmu;

2) film niskobudżetowy - film, którego koszt produkcji jest niższy niż dwukrotność maksymalnej kwoty dofinansowania filmu ustalonej na dany rok przez Radę Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej,

3) kino - miejsce i zespół urządzeń technicznych służących do publicznego wyświetlania filmu;

4) kopia wzorcowa - kopię filmu stanowiącą wzorzec przy produkcji kopii eksploatacyjnych;

5) koproducent filmu - podmiot, który wspólnie z producentem organizuje, prowadzi i ponosi odpowiedzialność za produkcję filmu lub który współfinansuje produkcję filmu oraz nabywa współudział w autorskich prawach majątkowych;

6) producent filmu - osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 Kodeksu cywilnego, która podejmuje inicjatywę, faktycznie organizuje i ponosi odpowiedzialność za kreatywny, organizacyjny i finansowy proces produkcji filmu;

7) produkcja filmu - zespół czynności twórczych, organizacyjnych, ekonomicznych, prawnych i technicznych, prowadzących do wytworzenia filmu w postaci kopii wzorcowej;

8) rozpowszechnianie filmu - publiczne udostępnianie filmu w jakikolwiek sposób, z wyłączeniem nadawania przez nadawców telewizyjnych;

9) upowszechnianie kultury filmowej - działalność polegającą na organizowaniu przeglądów, festiwali, dni kultury filmowej, sympozjów i innej podobnej działalności kulturalnej i edukacyjnej, a także wydawanie czasopism oraz publikacji naukowych i kulturalnych, poświęconych sztuce filmowej;

10) usługi filmowe - usługi świadczone w ramach wykonywanej działalności gospodarczej przez przedsiębiorców na rzecz producentów dla celów produkcji filmowej, obejmujące w szczególności czynności dokonywane przy pomocy własnych pracowników, udostępnianie pomieszczeń i hal zdjęciowych, sprzętu filmowego bez obsługi oraz wykonywanie specjalistycznych usług transportowych.

Rozdział 2

Polski Instytut Sztuki Filmowej

 

Art. 7.

1. W celu wspierania rozwoju kinematografii ustanawia się Polski Instytut Sztuki Filmowej, zwany dalej "Instytutem", będący państwową osobą prawną.

2. Siedzibą Instytutu jest miasto stołeczne Warszawa.

3. Nadzó r nad Instytutem sprawuje minister.

Art. 8.

1. Instytut realizuje zadania z zakresu polityki państwa w dziedzinie kinematografii w szczególności przez:

1) tworzenie warunków do rozwoju polskiej produkcji filmów i koprodukcji filmowej;

2) inspirowanie i wspieranie rozwoju wszystkich gatunków polskiej twórczości filmowej, a w szczególności filmów artystycznych w tym przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów i rozpowszechniania filmów;

3) wspieranie działań mających na celu tworzenie warunków powszechnego dostępu do dorobku polskiej, europejskiej i światowej sztuki filmowej;

4) wspieranie debiutó w filmowych oraz rozwoju artystycznego młodych twórców filmowych;

5) promocję polskiej twórczości filmowej,

6) dofinansowywanie przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów, dystrybucji filmów i rozpowszechniania filmów, promocji polskiej twórczości filmowej i upowszechniania kultury filmowej, w tym produkcji filmó w podejmowanych przez środowiska polonijne,

7) świadczenie usług eksperckich organom administracji publicznej,

8) wspieranie utrzymywania archiwów filmowych,

9) wspieranie rozwoju potencjału polskiego niezależnego przemysłu kinematograficznego, a w szczególności małych i średnich przedsiębiorców działających w kinematografii.

2. Instytut, w zakresie realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, współpracuje z organami administracji rządowej i jednostkami samorządu terytorialnego.

Art. 9.

1. Instytut samodzielnie gospodaruje mieniem oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się zasadą efektywnego ich wykorzystania.

2. Instytut nie może wykonywać działalności gospodarczej.

Art. 10.

1. Nadzór nad działalnością Instytutu sprawuje minister.

2. Minister bada uchwały podejmowane przez Radę Instytutu i przesyłane mu niezwłocznie przez ten organ, w zakresie zgodności z prawem, i stwierdza nieważność uchwały w całości lub w części, jeżeli narusza ona prawo lub stwarza zagrożenie wystąpienia ujemnego wyniku finansowego.

3. Minister zatwierdza roczny plan działalności oraz roczny plan finansowy Instytutu.

4. Minister rozpatruje i zatwierdza roczne sprawozdanie z działalności oraz roczne sprawozdanie finansowe Instytutu. Minister wskazuje biegłego rewidenta do badania rocznego sprawozdania finansowego.

Art. 11.

1. Instytut działa na podstawie ustawy i statutu.

2. Minister, w drodze zarządzenia, nadaje Instytutowi statut, w którym określa w szczególności:

1) szczegółowy zakres działania Instytutu;

2) organizację wewnętrzną Instytutu;

3) szczegółowe zadania organów Instytutu oraz tryb ich działania

- uwzględniając stworzenie właściwych warunków do prawidłowej realizacji zadań przez Instytut.

3. Zarządzenie, o któ rym mowa w ust. 2, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

Art. 12.

Organami Instytutu są:

1) Dyrektor Instytutu, zwany dalej "Dyrektorem";

2) Rada Instytutu, zwana dalej "Radą".

Art. 13.

1. Dyrektor kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.

2. Do zadań Dyrektora należy w szczególności:

1) opracowanie rocznego planu działalności oraz rocznego planu finansowego Instytutu, a także występowanie do ministra z wnioskami w sprawie wysokości dotacji na realizację zadań Instytutu;

2) sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu oraz rocznego sprawozdania finansowego Instytutu;

3) dofinansowywanie przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów, dystrybucji i rozpowszechniania filmów, promocji twórczości filmowej oraz upowszechniania kultury filmowej, po zasięgnięciu opinii ekspertów wskazanych przez ministra spośród przedstawicieli środowisk filmowych;

4) sprawowanie zarządu majątkiem Instytutu;

5) prowadzenie gospodarki finansowej Instytutu.

3. Dyrektor może ustanawiać stypendia i nagrody ze środków Instytutu.

Art. 14.

1. Dyrektora powołuje minister po przeprowadzeniu konkursu. Komisję konkursową powołuje minister, w szczególności spośród kandydatów zgłoszonych przez środowiska filmowe, w tym twórców i producentów filmowych oraz związki zawodowe działające w kinematografii.

2. Kadencja Dyrektora trwa 5 lat.

3. Funkcję Dyrektora można pełnić nie więcej niż przez dwie kadencje.

4. Zastępcę Dyrektora powołuje i odwołuje minister na wniosek Dyrektora.

5. Dyrektor i jego zastępca są zatrudniani na podstawie powołania, z tym że do Dyrektora nie stosuje się art. 70 § 1 Kodeksu pracy.

6. Minister może odwołać Dyrektora, po zasięgnięciu opinii Rady, przed upływem kadencji w przypadku:

1) działania z naruszeniem prawa;

2) zrzeczenia się funkcji;

3) choroby uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;

4) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;

5) niezatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Instytutu;

6) negatywnej opinii Rady w zakresie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3.

7. W przypadkach, o których mowa w ust. 6, minister może odwołać Dyrektora również na wniosek Rady.

8. W okresie kierowania Instytutem Dyrektor nie może wykonywać innej działalności związanej z kinematografią, a w szczególności być zatrudniony w instytucjach kultury oraz podmiotach wykonujących działalność gospodarczą w zakresie produkcji filmów i dystrybucji filmów, posiadać akcji lub udziałów w takich podmiotach, a także być członkiem ich organów.

9. Minister określi, w drodze rozporządzenia, sposób ogłaszania, organizację i tryb przeprowadzania konkursu oraz zadania komisji konkursowej, uwzględniając w szczególności potrzebę sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz wszechstronnej oceny kwalifikacji kandydatów.

Art. 15.

1. Rada składa się z jedenastu członków powoływanych na okres 3 lat przez ministra.

2. W skład Rady minister powołuje:

1) trzech członków zgłoszonych przez twórców filmowych;

2) jednego członka zgłoszonego przez producentów filmowych;

3) jednego członka zgłoszonego przez związki zawodowe działające w sferze kinematografii;

4) pięciu członków zgłoszonych przez podmioty, o których mowa w art. 19 ust. 1-5;

5) jednego członka reprezentującego ministra.

3. Pracami Rady kieruje przewodniczący wybierany przez Radę spośród jej członków w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów w obecności co najmniej sześciu członków. Rada może w czasie kadencji dokonać, w tym samym trybie, zmiany jej przewodniczącego.

4. Nie można pełnić funkcji członka Rady przez więcej niż dwie, kolejno po sobie następujące kadencje.

Art. 16.

1. Minister może odwołać członka Rady przed upływem kadencji w przypadku:

1) zrzeczenia się funkcji;

2) choroby uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;

3) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej.

2. W przypadku odwołania członka Rady przed upływem kadencji, minister powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej kadencji.

Art. 17.

1. Do zadań Rady należy w szczególności:

1) wytyczanie kierunków działania Instytutu;

2) opiniowanie rocznego planu działalności oraz rocznego planu finansowego Instytutu;

3) opiniowanie rocznego sprawozdania z działalności oraz rocznego sprawozdania finansowego Instytutu;

4) opiniowanie zmian statutu.

2. Rada może przedstawiać ministrowi, innym organom administracji publicznej i Dyrektorowi stanowiska, opinie lub wnioski we wszystkich sprawach dotyczących Instytutu i kinematografii.

Art. 18.

1. Przychodami Instytutu są:

1) dotacje podmiotowe z budżetu państwa, przekazywane przez ministra ze środków ujętych w części budżetowej, której jest dysponentem;

2) przychody z eksploatacji filmów, do których autorskie prawa majątkowe przysługują Instytutowi;

3) darowizny, spadki i zapisy;

4) przychody z majątku Instytutu;

5) środki przyznawane przez ministra z Funduszu Promocji Kultury, o którym mowa w art. 47e ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 i Nr 273, poz. 2703);

6) wpłaty, o których mowa w art. 19 ust. 1-5, oraz wpłaty, o któ rych mowa w art. 45a ustawy określonej w art. 31.

2. Instytut może otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na realizację zadań inwestycyjnych.

3. Koszty działalności Instytutu pokrywane są z przychodów, o któ rych mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4.

Art. 19.

1. Podmiot prowadzący kino dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5% przychodu uzyskanego z tytułu wyświetlania filmów i reklam w kinie, przed podziałem z podmiotem prowadzącym dystrybucję.

2. Podmiot prowadzący dystrybucję dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5% przychodu uzyskanego ze sprzedaży oraz wynajmu nośników z nagranymi na nich filmami oraz z umów upoważniających inne podmioty do takiej sprzedaży lub wynajmu.

3. Nadawca programu telewizyjnego dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5% przychodu uzyskanego z tytułu emisji reklam, telesprzedaży i audycji sponsorowanych.

4. Operator platformy cyfrowej dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5% przychodu uzyskanego z tytułu przychodów pochodzących z opłat za dostęp do programów nadawanych na platformie cyfrowej.

5. Operator telewizji kablowej dokonuje wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5% przychodu uzyskanego z tytułu świadczenia usługi reemisji.

6. Wpłaty, o których mowa w ust. 1-5, są przekazywane w okresach kwartalnych, w terminie 30 dni po upływie kwartału.

7. Do należności z tytułu wpłat, o których mowa w ust. 1-5, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), z tym, że uprawnienia organu podatkowego przysługują Dyrektorowi, a uprawnienia organu odwoławczego - ministrowi.

8. Wpłaty, o których mowa w ust. 1-5, stanowią koszty uzyskania przychodó w, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w dacie ich poniesienia.

Art. 20.

1. Podstawą gospodarki finansowej Instytutu jest roczny plan finansowy.

2. Roczny plan finansowy obejmuje w szczególności:

1) przychody, w tym dotacje z wyodrębnieniem ich rodzajów;

2) koszty operacyjne, w tym wydatki na wynagrodzenia i składki naliczane od wynagrodzeń;

3) wydatki inwestycyjne;

4) stan środków obrotowych na początek i koniec roku obrotowego.

3. Rokiem obrotowym Instytutu jest rok kalendarzowy.

4. Instytut prowadzi rachunkowość na zasadach określonych w przepisach o rachunkowości.

5. Roczne sprawozdanie finansowe Instytutu podlega badaniu przez biegłego rewidenta.

Art. 21.

1. Instytut tworzy:

1) fundusz statutowy;

2) fundusz rezerwowy;

3) inne fundusze, jeżeli obowiązek ich utworzenia wynika z odrębnych przepisów.

2. Fundusz statutowy odzwierciedla wartość mienia otrzymanego przez Instytut w momencie utworzenia.

3. Fundusz statutowy zwiększa się o:

1) dotacje na inwestycje służące realizacji zadań Instytutu;

2) wartość mienia otrzymanego nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów;

3) zysk netto, z uwzględnieniem ust. 5.

4. Fundusz statutowy zmniejsza się o:

1) wartość mienia przekazanego nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów;

2) straty netto nieznajdujące pokrycia w funduszu rezerwowym.

5. Fundusz rezerwowy tworzy się z zysku netto. Odpis na fundusz rezerwowy nie może być niższy niż 10% zysku netto. Instytut może zaniechać odpisu, gdy stan funduszu rezerwowego przekroczy równowartość 2% kosztów działalności Instytutu w roku obrotowym.

6. Fundusz rezerwowy przeznacza się na pokrycie straty netto.

Rozdział 3

Dofinansowywanie przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów, dystrybucji filmów i rozpowszechniania filmów, promocji polskiej twórczości filmowej i upowszechniania kultury filmowej

Art. 22.

1. Z wnioskiem o dofinansowanie przedsięwzięcia z zakresu przygotowania projektów filmowych, produkcji filmów, dystrybucji filmów i rozpowszechniania filmów, promocji polskiej twórczości filmowej i upowszechniania kultury filmowej, zwanego dalej "dofinansowaniem przedsięwzięcia", może wystąpić każdy podmiot prowadzący działalność w zakresie kinematografii, zarówno polski jak i z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub z państwa będącego stroną Umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz strukturę własności, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Instytut nie może udzielić dofinansowania przedsięwzięcia:

1) osobie fizycznej skazanej prawomocnym wyrokiem za przestępstwo składania fałszywych zeznań, przekupstwa, przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, obrotowi gospodarczemu, systemowi bankowemu, karno-skarbowe albo inne związane z wykonywaniem działalności gospodarczej lub popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych;

2) osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, w której osoba będąca członkiem jego organów zarządzających bądź wspólnikiem została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa, o których mowa w pkt 1;

3) podmiotowi, który:

a) posiada zaległości z tytułu należności publicznoprawnych lub

b) pozostaje pod zarządem komisarycznym bądź znajduje się w toku likwidacji, postępowania upadłościowego, postępowania naprawczego, lub

c) w okresie 3 lat przed złożeniem wniosku o udzielenie dofinansowania przedsięwzięcia naruszył w sposób istotny umowę zawartą z Instytutem.

Art. 23.

1. Dofinansowanie przedsięwzięcia odbywa się w formie dotacji, a w odniesieniu do przedsięwzięć z zakresu przygotowania projektów filmowych i produkcji filmów również w formie udzielenia pożyczki lub poręczenia.

2. Dofinansowanie przedsięwzięcia nie może przekroczyć 50% budżetu filmu, z wyjątkiem filmów, któ rych treść i forma mają charakter ambitny artystycznie i które mają ograniczone walory komercyjne lub debiutó w rez yserskich (film trudny) oraz filmów niskobudżetowych. W każdym przypadku kwota wsparcia nie może przekroczyć 90% budżetu przedsięwzięcia.

3. Instytut udziela wsparcia w drodze umowy cywilnoprawnej, którą w imieniu Instytutu zawiera Dyrektor, po zasięgnięciu opinii ekspertów.

4. O udzieleniu lub odmowie udzielenia dofinansowania przedsięwzięcia Dyrektor zawiadamia wnioskodawcę w formie pisemnej w terminie 30 dni od dnia złożenia przez wnioskodawcę wniosku.

5. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, zawiera uzasadnienie, które powinno odnosić się w szczególności do przedstawionych w danej sprawie opinii ekspertów oraz zawierać ocenę przedsięwzięcia pod kątem kryteriów, o których mowa w art. 24 ust. 2.

6. Instytut jako organ udzielający dofinansowania przedsięwzięcia zobowiązany jest do kontroli rozliczenia przychodów i kosztów dofinansowanego przedsięwzięcia. Kontroli podlega w szczególności przebieg i sposób realizacji przedsięwzięcia oraz prawidłowość wykorzystania otrzymanego z Instytutu dofinansowania.

7. Minister określa, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki, tryb i kryteria udzielania dofinansowania przedsięwzięcia oraz zwrotu dofinansowania w przypadku sukcesu finansowego przedsięwzięcia;

2) istotne elementy umów cywilnoprawnych, o których mowa w ust. 3

- uwzględniając konieczność realizacji celów, określonych w art. 2 ust. 1, efektywnego i skutecznego wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia oraz zapewnienia przejrzystości jego udzielania.

Art. 24.

1. Ekspertów, o których mowa w art. 23 ust. 3, powołuje, w liczbie co najmniej 7, minister spośród przedstawicieli środowisk filmowych oraz środowisk opiniotwórczych na okres 12 miesięcy.

2. Opinie ekspertów są sporządzane na piśmie i zawierają szczegółową analizę przedsięwzięcia pod kątem następujących kryteriów:

1) walorów artystycznych i poznawczych;

2) znaczenia dla kultury narodowej oraz umocnienia tradycji polskiej i języka ojczystego;

3) wzbogacenia europejskiej różnorodności kulturalnej;

4) przewidywanych skutkó w planowanego przedsięwzięcia;

5) warunków ekonomiczno-finansowych realizacji.

3. Ekspert sporządzający opinię nie moz e być w jakikolwiek sposó b związany z realizacją analizowanego przedsięwzięcia.

Art. 25.

Otrzymujący dofinansowanie przedsięwzięcia ma obowiązek wykorzystać uzyskane środki zgodnie z celem, na jaki je uzyskał i zgodnie z umową o dofinansowanie przedsięwzięcia. Dotyczy to także odsetek bankowych od uzyskanych środków w ramach dofinansowania przedsięwzięcia.

Art. 26.

1. Instytut sprawuje kontrolę prawidłowości wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia. W ramach kontroli upoważnieni pracownicy Instytutu mogą badać dokumenty i inne nośniki informacji, które mają lub mogą mieć znaczenie dla oceny prawidłowości wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia, oraz żądać udzielenia ustnie lub na piśmie informacji dotyczących wykonania objętego dofinansowaniem przedsięwzięcia.

2. Minister określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób kontroli wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia i jego rozliczania, uwzględniając konieczność realizacji celów, określonych w art. 2 ust. 1, oraz efektywnego i skutecznego wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia.

Art. 27.

1. Instytut może odstąpić od umowy o udzielenie dofinansowania przedsięwzięcia w przypadku wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia niezgodnie z przeznaczeniem, nieterminowego lub nienależytego wykonywania umowy, w tym w szczególności zmniejszenia zakresu objętego dofinansowaniem przedsięwzięcia stwierdzonego na podstawie wyników kontroli oraz oceny realizacji wniosków i zaleceń pokontrolnych.

2. Odstępując od umowy Instytut określa kwotę wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem wraz z ustawowymi odsetkami naliczanymi od dnia przekazania środków, termin jej zwrotu oraz nazwę i numer konta, na które powinna być dokonana wpłata.

Rozdział 4

Gromadzenie, ochrona i upowszechnianie zasobów sztuki filmowej

Art. 28.

1. Działalność w zakresie ochrony narodowego dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii prowadzi Filmoteka Narodowa oraz filmoteki regionalne.

2. Do zadań Filmoteki Narodowej należy w szczególności:

1) gromadzenie i zabezpieczanie:

a) materiałów negatywowych, kopii wzorcowych oraz innych archiwalnych kopii filmowych filmów polskich,

b) archiwalnych kopii filmowych filmów niebędących filmami polskimi, jeżeli filmy te mają istotne znaczenie dla polskiej kultury, nauki lub życia społecznego;

2) wypracowywanie metodologii archiwizacji filmów polskich i polskiej dokumentacji historyczno-filmowej;

3) gromadzenie i archiwizacja dokumentacji dotyczącej produkcji filmów i rozpowszechniania filmów;

4) upowszechnianie kultury filmowej, w tym udostępnianie zasobów sztuki filmowej;

5) gromadzenie zbiorów bibliotecznych oraz eksponatów dotyczących historii filmu i kinematografii;

6) prowadzenie katalogu dzieł filmowych;

7) współpraca z krajowymi i zagranicznymi podmiotami;

8) działalność kulturalno-oświatowa oraz wydawnicza.

3. Filmoteka Narodowa udostępnia Instytutowi zgromadzone materiały filmowe, w tym materiały wyjściowe i promocyjne, w celu wykorzystania ich do działalności określonej w ustawie lub w statucie. Wysokość opłat za udostępnianie materiałów określi minister w drodze zarządzenia.

4. Samorządy lokalne mogą tworzyć filmoteki regionalne w formie samorządowych instytucji kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm. 1). Zakres działania filmotek regionalnych określa ust. 2, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzictwa kulturalnego kinematografii w regionie.

5. Do działalności Filmoteki Narodowej i filmotek regionalnych w zakresie państwowego zasobu archiwalnego, określonej w ust. 2 pkt 1-3, stosuje się ustawę z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1396, z późn. zm. 2).

Art. 29.

Filmoteka Narodowa otrzymuje na swoją działalność dotację budżetową. Przychodami Filmoteki Narodowej są także przychody z dystrybucji filmów, do których autorskie prawa majątkowe przysługują filmotece oraz opłaty wynikające ze świadczonych usług.

Art. 30.

Producent filmu przekazuje nieodpłatnie Filmotece Narodowej jeden egzemplarz nieeksploatowanej kopii każdego wyprodukowanego filmu oraz materiały dokumentacyjne związane z produkcją filmu, w szczególności scenariusz, listę montażową i dialogową, fotosy, plakaty, listę napisów i materiały reklamowe - w terminie 30 dni po zakończeniu produkcji, nie później jednak niż w dniu rozpoczęcia dystrybucji filmu.

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 31.

W ustawie z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 513) wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:

"o państwowych instytucjach filmowych";

2) art. 1 otrzymuje brzmienie:

"Art. 1. Ustawę stosuje się do utworzonych przed 1 stycznia 2006 r. państwowych instytucji filmowych oraz do działających w nich zespołów filmowych.";

3) uchyla się art. 2-4;

4) uchyla się rozdział 2;

5) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie:

"Państwowe instytucje filmowe";

6) uchyla się art. 14 i 15;

7) art. 16 otrzymuje brzmienie:

"Art. 16. Organem założycielskim dla państwowych jednostek organizacyjnych kinematografii jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.";

8) w art. 17 uchyla się ust. 2 i oznaczenie ust. 1;

9) uchyla się art. 18-19;

10) użyte w art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 1-4 i 8, art. 22 ust. 1, 4 i 5, art. 23 ust. 2 i 3, art. 24 ust. 3, art. 28 ust. 1, art. 29 w zdaniu wstępnym, art. 30 ust. 3, art. 31 ust. 1 i 2 w zdaniu wstępnym, art. 32 ust. 1 i 2, art. 34 ust. 1 w zdaniu wstępnym i w ust. 2, art. 35 ust. 1 w zdaniu wstępnym i w ust. 2, w art. 37 ust. 1, w art. 38 ust. 1 pkt 2, art. 39, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i 2 w różnej liczbie i przypadku, wyrazy "instytucja filmowa" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami "państwowa instytucja filmowa";

11) w art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Załoga państwowej instytucji filmowej uczestniczy w zarządzaniu instytucją według zasad określonych w przepisach o samorządzie załogi przedsiębiorstwa państwowego, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2 i 3 i art. 39.";

12) w art. 21 uchyla się ust. 7;

13) uchyla się art. 23a;

14) art. 25 otrzymuje brzmienie:

"Art. 25. 1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może, w drodze zarządzenia, łączyć państwowe instytucje filmowe utworzone przed dniem 1 stycznia 2005 r.

2. Do połączenia państwowych instytucji filmowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 18 ust. 2 i art. 19 ust. 1-3 i ust. 4 zdanie pierwsze ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej(Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z 2002 r. Nr 41, poz. 364, z 2003 r. Nr 96, poz. 874, Nr 162, poz. 1568, Nr 213, poz. 2081 oraz z 2004 r. Nr 11, poz. 96 i Nr 261, poz. 2598).

3. Z dniem wpisu do rejestru nowo utworzonej państwowej instytucji filmowej, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego wykreśla z rejestru państwowe instytucje filmowe, któ re uległy połączeniu.";

15) uchyla się art. 26;

16) art. 26a otrzymuje brzmienie:

"Art. 26a. Do likwidacji i upadłości państwowej instytucji filmowej stosuje się odpowiednio ustawę z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 981 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703), z tym, że:

1) likwidacja państwowej instytucji filmowej polega na zadysponowaniu składnikami materialnymi i niematerialnymi tej instytucji na rzecz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej i wykreśleniu państwowej instytucji filmowej z rejestru instytucji filmowych, o któ rym mowa w art. 22, po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. Jeżeli wierzycielem likwidowanej państwowej instytucji filmowej jest Skarb Państwa - wierzytelności te z dniem podjęcia decyzji o likwidacji umarza się,

2) likwidacja państwowej instytucji filmowej, z zastrzeżeniem pkt 3, może nastąpić na wspó lny wniosek dyrektora i rady pracowniczej państwowej instytucji filmowej. Decyzje o likwidacji podejmuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

3) jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 19 ust. 1 tej ustawy lub państwowa instytucja filmowa nie spełnia zadań określonych w statucie bądź do 31 grudnia 2010 r. nie została podjęta decyzja o likwidacji państwowej instytucji filmowej lub państwowa instytucja filmowa nie została skomercjalizowana - instytucja ta podlega likwidacji z inicjatywy ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

4) art. 19 ust. 2, art. 20, art. 22 i art. 23 tej ustawy nie stosuje się,

5) z dniem postawienia w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości państwowej instytucji filmowej autorskie prawa majątkowe przysługujące tej instytucji stają się nieodpłatnie własnością Filmoteki Narodowej.";

17) art. 27 otrzymuje brzmienie:

"Art. 27. Państwowa instytucja filmowa, na wniosek sejmiku województwa, może być przekazana do prowadzenia samorządowi województwa na zasadach określonych w porozumieniu ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego z zarządem województwa.";

18) art. 27a otrzymuje brzmienie:

"Art. 27a. Do państwowych instytucji filmowych stosuje się odpowiednio przepisy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, z tym, że:

1) komercjalizacja instytucji filmowej może być dokonana na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego lub za zgodą tego ministra na wspó lny wniosek dyrektora i rady pracowniczej państwowej instytucji filmowej,

2) w razie podjęcia decyzji o prywatyzacji państwowej instytucji filmowej zasoby sztuki filmowej zgromadzone w tej instytucji stają się nieodpłatnie własnością Filmoteki Narodowej i podlegają przekazaniu jej,

3) prywatyzacji nie podlegają autorskie prawa majątkowe do filmó w wyprodukowanych do dnia 31 grudnia 1989 r. przysługujące państwowej instytucji filmowej; w razie jej prywatyzacji prawa te stają się nieodpłatnie własnością Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej,

4) wpływy z prywatyzacji państwowej instytucji filmowej są wpływami Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej,

5) o sporządzeniu aktu komercjalizacji lub o podjęciu decyzji o prywatyzacji państwowej instytucji filmowej powiadamia się Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, któ ry ma prawo wglądu w dokumentację rachunkową i księgi handlowe spó łki powstałej z przekształcenia państwowej instytucji filmowej oraz przysługuje mu prawo zgłaszania uwag i występowania z wnioskami dotyczącymi spraw tej spó łki - do czasu jej sprywatyzowania,

6) z dniem sporządzenia aktu komercjalizacji państwowej instytucji filmowej instytucję tą wykreśla się z rejestru instytucji filmowych, o któ rym mowa w art. 22,

7) na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego lub ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, Rada Ministrów może w formie uchwały udzielić zgody na inny niż publiczny tryb zbycia udziałów lub akcji skomercjalizowanych państwowych instytucji filmowych poprzez ich nieodpłatne wniesienie do Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, który ma obowiązek je zbyć w terminie 12 miesięcy od dnia wniesienia.";

19) w art. 28 uchyla się ust. 2 i 3;

20) art. 33 otrzymuje brzmienie:

"Art. 33. Państwowa instytucja filmowa prowadzi działalność na podstawie planu, któ ry ustala dyrektor po zasięgnięciu opinii organó w doradczych i opiniodawczych, a następnie zatwierdza minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.";

21) art. 45 otrzymuje brzmienie:

"Art. 45. 1. Państwowa instytucja filmowa prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową pokrywając z uzyskanych przychodó w koszty działalności i zobowiązania.

2. Podstawą gospodarki finansowej państwowej instytucji filmowej jest roczny plan finansowy, któ ry ustala dyrektor po zasięgnięciu opinii organó w doradczych i opiniodawczych.

3. Roczny plan finansowy obejmuje w szczególności:

1) przychody, w tym dotacje z wyodrębnieniem ich rodzajów,

2) koszty operacyjne, w tym wydatki na wynagrodzenia i składki naliczane od wynagrodzeń,

3) wydatki inwestycyjne,

4) stan środków obrotowych na początek i koniec roku obrotowego.

4. Rokiem obrotowym państwowej instytucji filmowej jest rok kalendarzowy.

5. Państwowa instytucja filmowa prowadzi rachunkowość na zasadach określonych w przepisach o rachunkowości.

6. Roczne sprawozdanie finansowe państwowej instytucji filmowej podlega badaniu przez biegłego rewidenta.

7. Roczne sprawozdanie finansowe państwowej instytucji filmowej zatwierdza minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.";

22) po art. 45 dodaje się art. 45a i 45b w brzmieniu:

"Art. 45a. 1. Państwowa instytucja filmowa tworzy:

1) fundusz statutowy,

2) fundusz rezerwowy,

3) inne fundusze, któ rych utworzenie przewidują odrębne przepisy.

2. Fundusz statutowy odzwierciedla wartość mienia otrzymanego przez państwową instytucję filmową w momencie utworzenia.

3. Fundusz statutowy zwiększa się o:

1) wartość mienia otrzymanego nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów,

2) zysk netto, z uwzględnieniem ust. 5.

4. Fundusz statutowy zmniejsza się o:

1) wartość mienia przekazanego nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów,

2) straty netto nieznajdujące pokrycia w funduszu rezerwowym.

5. Fundusz rezerwowy tworzy się z zysku netto. Odpis na fundusz rezerwowy nie może być niższy niż 10% zysku netto. Państwowa instytucja filmowa może zaniechać odpisu, gdy stan funduszu rezerwowego przekroczy równowartość 2% kosztów działalności tej instytucji w roku obrotowym.

6. Fundusz rezerwowy przeznacza się na pokrycie straty netto.

Art. 45b. 1. Państwowe instytucje filmowe dokonują na rzecz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej wpłat w wysokości 50% przychodó w z majątkowych praw autorskich do filmó w wyprodukowanych do dnia 31 grudnia 1989 r. Odprowadzone przychody zalicza się do kosztó w uzyskania przychodó w w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osó b prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324, z 2001 r. Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190 i Nr 125, poz. 1363, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 141, poz. 1179, Nr 169, poz. 1384, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1684 i Nr 230, poz. 1922, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 96, poz. 874, Nr 137, poz. 1302, Nr 180, poz. 1759, Nr 202, poz. 1957, Nr 217, poz. 2124 i Nr 223, poz. 2218, z 2004 r. Nr 6, poz. 39, Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 116, poz. 1203, Nr 121, poz. 1262, Nr 123, poz. 1291, Nr 146, poz. 1546, Nr 171, poz. 1800, Nr 210, poz. 2135 i Nr 254, poz. 2533 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 57, poz. 491, Nr 78, poz. 684).

2. Wpłaty, o których mowa w ust. 1, są przekazywane w okresach kwartalnych, w terminie 30 dni po upływie kwartału.

3. Do należności z tytułu wpłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), z tym, że uprawnienia organu podatkowego przysługują Dyrektorowi Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, a uprawnienia organu odwoławczego - ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

4. Wpłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią koszty uzyskania przychodó w, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w dacie ich poniesienia.";

23) uchyla się rozdział 5;

24) uchyla się rozdział 6.

Art. 32.

W ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm. 3) art. 2 otrzymuje brzmienie:

"Art. 2. Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.".

Art. 33.

W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 i Nr 273, poz. 2703) w art. 47e wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 w pkt 8 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

"9) zadań Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej - w wysokości nie mniejszej niż 5% przychodu, o którym mowa w ust. 3.",

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki uzyskiwania dofinansowania realizacji zadań, o których mowa w ust. 4 pkt 1-8, tryb składania wniosków oraz przekazywania środków, biorąc pod uwagę priorytety społeczne i konieczność zapewnienia ciągłości realizowanych zadań.".

Rozdział 6.

Przepisy przejściowe i dostosowujące

Art. 34.

Z dniem wejścia ustawy w życie podlegają umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia kwalifikacji do wykonywania zawodó w filmowych, prowadzone na podstawie ustawy, o któ rej mowa w art. 31.

Art. 35.

1. Wierzytelności państwowych instytucji filmowych w stosunku do któ rych toczy się postępowanie likwidacyjne lub upadłościowe, wymagalne w dniu wejścia ustawy w życie - z tym dniem stają się nieodpłatnie mieniem Instytutu.

2. Wierzytelności Skarbu Państwa wobec państwowych instytucji filmowych z tytułu odpłatnego nabycia z dniem 5 grudnia 1990 r. własności budynkó w, innych urządzeń i lokali, niezaspokojone w całości lub części do dnia wejścia ustawy w życie - z tym dniem stają się nieodpłatnie własnością Instytutu, a samorządowej instytucji filmowej z dniem przekształcenia w instytucję kultury. Zmiana w księgach wieczystych wpisó w dotyczących hipotek zabezpieczających te wierzytelności następuje na wniosek Dyrektora a w odniesieniu do samorządowych instytucji filmowych na wniosek zarządu województwa.

Art. 36.

1. Pierwszego Dyrektora minister powołuje na okres do czasu powołania Dyrektora w trybie art. 14 ust. 1, nie dłuższy niż 6 miesięcy od dnia wejścia niniejszej ustawy w życie.

2. Okres pełnienia funkcji Dyrektora, o któ rym mowa w ust. 1, nie wlicza się do liczby kadencji, o któ rych mowa w art. 14 ust. 2 i 3.

Art. 37.

Z dniem wejścia w życie ustawy samorządowe instytucje filmowe, utworzone na podstawie ustawy z dnia z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii, stają się samorządowymi instytucjami kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Art. 38.

1. Zarząd województwa będący organem założycielskim samorządowej instytucji filmowej staje się, z dniem wejścia w życie ustawy, organizatorem w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

2. Organizator, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy nada statut samorządowej instytucji kultury, o której mowa w art. 37.

3. Organy samorządowej instytucji filmowej, o której mowa w ust. 1, pełnią funkcję do czasu powołania organów zarządzających samorządowej instytucji kultury, o której mowa w art. 37, nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy.

4. Pracownicy samorządowej instytucji filmowej, o której mowa w ust. 1, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, pracownikami samorządowej instytucji kultury, o której mowa w art. 37.

5. Mienie samorządowej instytucji filmowej, o której mowa w ust. 1, staje się, z dniem wejścia w życie ustawy, mieniem samorządowej instytucji kultury, o której mowa w art. 37.

6. Samorządowa instytucja kultury, o której mowa w art. 37, wstępuje we wszystkie stosunki prawne, których podmiotem była samorządowa instytucja filmowa, o której mowa w ust. 1, bez względu na charakter prawny tych stosunków.

Rozdział 7

Przepis końcowy

Art. 39.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 19 oraz art. 31 pkt 22 w zakresie art. 45b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

MARSZAŁEK SEJMU

(-) Włodzimierz Cimoszewicz


1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. Nr 41, poz. 364, z 2003 r. Nr 96, poz. 874, Nr 162, poz. 1568, Nr 213, poz. 2081 oraz z 2004 r. Nr 11, poz. 96 i Nr 261, poz. 2598.

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. Nr 241, poz. 207, z 2003 r. Nr 137, poz. 1302, z 2004 r. Nr 173, poz. 1808, Nr 202, poz. 2065 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 69 i Nr 64, poz. 565.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. Nr 41, poz. 364, z 2003 r. Nr 96, poz. 874, Nr 162, poz. 1568, Nr 213, poz. 2081 oraz z 2004 r. Nr 11, poz. 96 i Nr 261, poz. 2598.